کوههای بختیاری ، کانون قیام های شیعی از قرن اول تا سوم هجری

از قرن اول تا سوم هجری نارضایتی ایرانیان از حکام مستبد و خودشیفته اموی و عباسی سبب گردید تا در بسیاری از جنبش ها و قيامهايی که بر عليه دستگاه خلافت طرح ريزی و سازماندهی می شد، بسياری از ايرانيان در آن سهم به سزائی ايفا می کردند. حضور ایرانیان در این قیامها نشانگر مخالفت آنان با حاکمیت دستگاه خلافت و گرایشهای شیعی آنان بود. به عنوان مثال در قيام مختار ثقفی عليه حکام بنی اميه، جمع کثيری از ايرانيان در سپاه او حضور داشتند به گونه ای که شخصی به ابراهيم ابن مالک می گويد:

  خوزستان دروازه ورود تشیع به ایران بخش اول

وقتی که مسلمانان وارد خاک ایران شدند ، ایرانیان که آوازه خوش دین اسلام را شنیده بودند ، گروه گروه با میل و رغبت به دین اسلام گرویدند. اندکی بعد با تسلط بنی امیه بر قلمرو اسلامی دریافتند که این حاکمان بر خلاف آنچه دین اسلام می گوید عمل می کنند ، دیگر ملتها را تحقیر می کنند و بر قانون و شریعت دین عمل نمی کنند. آنها حتی باخاندان پیامبر که بیشتر از هرکسی به  دین اسلام آگاهتر بودند و برای بسط و گسترش اسلام کوشش می کردند نیز بد رفتاری می نمودند ، با شهادت امام حسین (ع) امویان  بیشتری جسارت پیدا کردند و به شکل گسترده ای به آزار ،اذیت ، دستگیری ، قتل عام سادات و علویان اقدام کردند. رفتار ناپسند،  مستبدانه و دور از تعالیم اسلام این حکام ، اعتراض بخشی از جامعه ایرانی را در پی داشت. بنی امیه و بعدها بنی عباس دشمن مشترک ایرانیان و علویان بودند. این وجه مشترک ، این دو گروه را به هم نزدیکتر کرد. قبلاً نیز رفتار انسانی ائمه شیعه با ایرانیان و  وجود سلمان فارسی سبب شده بود تا  گروههایی از ایرانیان شیعه شوند. به همین دلیل  شیعیان تحت تعقیب که اکثراً در حجاز و جنوب عراق سکونت داشتند برای نجات خود ایران را به عنوان گزینه اول انتخاب می کردند. در کشور ایران زمینه های اعتراض علیه این حکومتها  نیز وجود داشت. بعلاوه ایران سرزمینی آباد و پررونق و دارای کوهستانهایی بود که مکان امنی برای پنهان شدن بود. اما راه ورود به ایران خوزستان و کوههای زاگرس میانی بود. اولین توقفگاه علویان تحت تعقیب نیز همین مناطق بود. به همین دلیل خوزستان دروازه ورود تشیع به ایران نامیده می شود.

                                                     تاریخ تحول کشاورزی در زاگرس میانی
مقدمه
   آثار و شواهد فراواني حكايت از آن دارد منطقه زاگرس مياني از چهل هزار سال پيش مسكون بوده است. آبگيرهاي فراوان، دره هاي مستعد و حاصلخيز، جنگل و مراتع و بارندگي مناسب اين منطقه را به يكي از بهترين زيست گاه ها و محل تجمع گروه هاي انساني تبديل نموده، دامنه هاي زاگرس محيط مناسبي براي  رويش نباتات علوفه اي و تغذيه ي گونه هاي مختلف جانوري بوده است. بر همين اساس در دوره ي   گردآوري خوراك كوههاي بختياري و لرستان، يكي از غني ترين كانون هاي استقرار گروههاي بشري بوده است كه مي توانست كفاف تغذيه سالانه مردم بسياري را بدهد. در كتاب «خلاصه ي تاريخ هنر» آمده است :
« در دوره ي پارينه سنگي نجد ايران، در كاوش غاري در تنگ پبده (كوههاي بختياري در شمال شرق شوشتر) ابزارها و سلاحهاي از سنگ ناصاف (چكش، پيكان، تيغه و تبر سنگي) و در نواحي هميان و ميرملاس و دوشه از توابع لرستان تصاوير جانوران و آدميان منقوش بر صخره هاي قائم به رنگ هاي سياه و زرد و سرخ يافت شده است كه قدمتشان به حدود 15 هزار سال قبل مي رسد.

شیوه های حل اختلاف در ایل بختیاری 
          

الف ) مقدمه

بختیاری ها مردمانی هستند که هزاران سال در کوههای زاگرس میانی و دامنه های آن که با نام کوههای بختیاری شناخته می شود زندگی می کنند. آنان در استانهای چهارمحال بختیاری ، خوزستان ، اصفهان و لرستان استقرار دارند ، بافت و ساختار اجتماعی غالب گروههای انسانی آن طایفه ای و ایلی است . ساختار ایلی که متاثر از نظام پدرسالارانه است برای اداره امور مردم خود ظرفیتهای زیادی دارد که می تواند حادترین معضل و اختلاف را در کوتاهترین زمان ممکن و با صرف