زرتشت توحید ، ثنویت یا چندگانه پرستی

اگر تنها خالق هستی «اهورا مزدا » بود که حسب مشیت و اراده او موجودات جهان آفریده می شدند ، پذیرش توحیدی بودن آیین زرتشت منطقی به نظر می رسد ، اما وقتی اهورا فقط خالق نور و روشنایی و خیر است و در کنار او «اهریمن» خالق تاریکی ، ظلمات و بدیها است ، ثنویت یا دوگانه پرستی در

این آیین آشکار می شود. اهورا و اهریمن ، «سپنتامینو » و « انگره مینو» و هر که و هر چه بدی است انگره مینو آفریده و خوب وخیر را سپنتامینو آفریده است. دکتر شریعتی در کتاب «تاریخ ادیان » در این باره چنین گفته است: « مذهب زردشت چه به آن صورت که بگوییم انگره مینو مخلوق اهورا مزدا است ، چه به این صورت که بگوییم  ، انگره مینو درست از وقتی  وجود داشته است که اهورامزدا وجود داشته ، در هر دو صورت آیینی مبتنی بر ثنویت است ، چون همه هستی را از دو ذات ، دو جنس ، خیر و شر ، ظلمت و نور می داند ، جهان بینی زردتشت بر وجود تضادی میان دو نیروی خیر و شر حاکم بر وجود و همه ذرات مبتنی است.»

نهایتاً این ثنویت ذاتی در آیین زردتشت به چندگانگی منتهی می شود زیرا که اهورامزدا اراده خود را به وسیله روحی مقدس و نیکو از قوه به فعل می آورد که آن را «سپنتامینو» می نامند و اعمال خدای او «سپنتامینو »  به دستیاری ارواح مقدس که به آنها « امشاسپندان » گفته می شود ، اجرا می گردد.» ایزدان (امشاسپندان) دین زرتشت هر یک بر اساس حالات و فعالیت نام و معنای جداگانه دارند که عبارتنداز: «وهومنه» به معنای پندار نیک  «آشا » ایزد راستی و عدالت ، «خشترا » ایزد نیرو و قدرت ، «هورواتات» ایزد رسایی و کامروایی ،« امروتات» ایزد بقا و جاودانی و«آرمایتی » ایزد شفقت ، لطف و باروری. در برابر هر کدام از این ایزدان نیک ، یک ایزد بد و شر وجود دارد. چنانچه در برابر آشا ایزد راستی و حقیقت ایزد دروغ و باطل قرار دارد و در برابر امروتات (حیات) مرگ و در برابر سپنتامینو روح شریر و ناپاک «انگره مینو» جای دارد.زردتشت مذهبی مثبت اما سطحی و بی روح است ، اگرچه مذهبی است مبتنی  بر تعقل منطقی ، زندگی اجتماعی ، سازنده و خوشبینانه اما شدیداً سطحی و معمولی است. بر همین اساس است که در تاریخ باستان قدرت  ، شکوه ، وسعت و عظمت تمدن وجود دارد اما از عمق ، ظرافت و هنر عمیق انسانی و اخلاق لطیف و متعالی خبری نیست.

زردتشت مذهبی است مبتنی بر جبرگرایی ، با تقسیم جهان به دو نیروی متضاد «سپنتامینو » و « انگره مینو»  که شر را پایگاهی می بخشد. برای شر زیربنایی جهانی قائل است که وجودش منطقی ،ازلی و ماوراء طبیعی است. در این زمینه زردتشت می گوید: آنهایی که ذات اهورایی سپنتایی دارند ، میل به نیکی دارند و آنهایی که ذات اهریمنی دارند از نیکی بیزارند. اگر اینکونه باشد ، پس فرد چگونه است ، اختیار و اراده معنایی پیدا نمی کند ، در عین حال که انتخاب کننده ام  جز  بر اساسی که فطرتم ساخته شده است نمی توانم انتخاب کنم ، پس فردی مجبور و فاقد اختیار هستم. آمیختگی آیین زردتشت با انواع خرافات ، آن چنان روشن و بدیهی است که نیازی به استدلال ندارد ، آتش پرستی و آفتاب پرستی (میتراییسم) که در قالب آیین مهر جلو می نماید(میترا از ایزدان آیین زردتشت است که حامی اهورامزدا است ، اندیشه خدای شاخدار و بالدار عصا به دست و ردا بر دوش ، مصاف نه هزار ساله اهورا مزدا و اهریمن ، قربانی هزارساله زروان برای فرزند دارشدن ، غذا و شراب بر بامها ، منع دفع مردگان ، منع استحمام در آب گرم ، تعدد زوجات و ... از جمله این خرافات است.

نام شما / ایمیل شما
بررسی امنیتی. لطفا کد امنیتی را وارد کنید گوش دادن به کد