میرزا شریف الهامی

                                                                   میرزا شریف الهامی
میرزا شریف الهامی از نزدیکان میر صبری اصفهانی بود. خاندان وی نسل اندر نسل تولیت امامزاده قیس در شرق منطقه بختیاری را بر عهده داشتند.وی آدمی درست و متین بود. مدتی به هند رفت. در سال 1076 به اصفهان مراجعت کرد و بیشتر اوقات خود را در اصفهان می گذراند.  در مجلس شاعران حضور پیدا می کرد. طبع شعر داشت و تخلصش «الهام » بود

نمونه شعر وی:

 از خیال عشق دل عزم رمیدن می کند                     حمله برنقاش این شیر از کشیدن می کند
گر شود گوشی که حرف بی صدا را بشنود              از نگاه عجز فریاد گدا را نشنود
دل عبث لب به شکوه وا نکند                                  شیشه تا نشکند صدا نکند
وعده گر یک نفس بود عمری است                         بلکه عمر این قدر وفا نکند
دین و دنیا را به یکدیگر نیاید راست کار                     جامه یک آستین برگشته چون پوشد کسی
به کار خود نیاید هیچکس را نقد بی مصرف              شق ست خواه اندیشه چرا از آبرو رفتن بررسی شود
جاش در دلها و قدر و قیمتش کمتر بود                    طبع نظمی هر که را چون رشته گوهر بود
خوشا دلی که ز عالم  کنار ه جو باشد                    چراغ خلوتش از حفظ آبرو باشد
نکته سنجیهای خاموشان نمی خواهد زبان            بر نخیزد بوی گل از جار پیچید بر دماغی
اگر حاتم توی بخلی همان با خود گمان دارم           که گر در راه کس جان می دهم منت به جان دارم
ز آسمان نتوان طرفی از فغان بستن                     به زور چلع نشاید به این کمان بستن)
نتوانم از هجوم غم افزون گریستن                      باید مرا به گریه خود خون گریستن( شاید

از خيال عشق دل عزم رميدن ميکند
حمد بر نقاش اين شير از کشيدن ميکند